Het drama van de 24-Uurs

Hoe zit het met het drama van de 24-Uurs? Op eerste kerstdag 2005 zoeken we naar een antwoord. De meest fundamentele situation humaine: er is niets en er gebeurt niets telt niet mee, levert geen drama op. Wat dan wel?

Au fond zijn er maar twee vormen van drama. De eerste is de komedie, waarin de bedelaar een prins wordt. Dat is niet altijd om te lachen. Dante Alighieri schreef De Goddelijke Komedie, waarin de mens uiteindelijk in de hemel terecht komt. En zo zijn er meer voorbeelden van komedies waar weinig om te lachen valt.

Samengevat: het kenmerk van de komedie is de reis van de hoofdpersoon van niets naar de top die op allerlei manieren kan plaatsvinden.

De tweede vorm van drama is de tragedie. De hoofdpersoon verliest faam en fortuin en eindigt met niets. Van prins naar bedelaar, van geluk naar diep verdriet. Het bekendste voorbeeld is Oedipus, de door Sophocles beschreven held waarmee het superslecht afliep.

Aan het eind van het verhaal is de held verslagen en niet meer in staat daar ooit nog wat aan te doen.

In de eerste plaats is de 24-Uurs een komedie: de loper start met niets maar vindt het eindpunt. In die zin loopt elke uitgeloopen 24-Uurs goed af. Maar ook de tragedie kunnen we herkennen. Elke loper weet dat er ooit een laatste 24-Uurs zal zijn. Uiteindelijk staat iedereen, ook de Oudehapper, met lege handen en is er geen 24-Uurs meer. Dat is de tragedie van de 24-Uurs
Wanneer we de 24-Uurs beter bekijken herkennen we een derde dramatisch genre, lang geleden onderscheiden door minder absolute theoretici. Naast komedie en tragedie kennen schouwburg en bioscoop als blijvend populair genre de tragikomedie.

De held wordt verslagen maar weet zich ondanks tegenslagen terug te vechten naar zijn vroegere plek. De prins wordt tot bedelaar maar legt zich hier niet bij neer. Dit scenario past perfect bij de 24-Uurs: de helden starten opgewekt, komen in de problemen door route en koude, ze hervinden zich en bereiken het eindpunt waar bier en goed gezelschap wacht.

De Oude Hap rekent er op dat we in de tijdens het Gala du demi-lune XLII aangeboden producties iets terug zullen zien van het drama van de 24-Uurs. Wat voor vorm dat drama heeft staat een ieder natuurlijk helemaal vrij. Onze gok: een tragikomedie!

One thought on “Het drama van de 24-Uurs”

Comments are closed.