Ontspannen aan de start

Ontspannen amuseren de Happers en hun medestanders aan de vooravond van de vijftigste 24 Uurs. Het was genoeglijk toeven in de Museumboerderij Lebbenbrugge op zaterdag 9 december. De deelnemers aan de tocht hadden de eerste kilometers al gelopen, maar nu was het bijna tijd voor  het Captain’s Dinner. En, zoals altijd voor en na de tocht, voor het weerzien van oude vrienden en bekenden.


Nogmaals Operatie Eland

De eerste door de huidige Oude Hap georganiseerde 24-Uurs was Operatie Eland, in 1993. Voor die tijd organiseerden Theo, Rob en Willem Jan hun eigen tochten, en Jan, Jerry en PJ deden hetzelfde. ‘t Hoal uit 1990 was de laatste van Theo, Rob en Willem Jan. De Friesche Doorloper uit 1987 was de zwanenzang van Jan, Jerry en PJ. Daarna werd tijdens talloze gezamenlijk gelopen kilometers en menige nabeschouwing besloten de krachten te bundelen. In 1992 was het zover, en de Happers gaven zich op om de volgende tocht te organiseren.

En zo gebeurde! En nu, meer dan 18 jaar later, is het zover. Operatie Eland staat online.

Oude Happer opnieuw aangemaand

Ook dit jaar is PJ weer aangemaand door de Vrienden van de Hudson Groep. Vorig jaar moest er zelfs gedreigd met royement voordat de in Amsterdam woonachtige voormalige verkennersleider van de Hudson Groep het bescheiden bedrag betaalde. Ook dit jaar is er na het eerste schrijven in februari nog steeds niet betaald… Het is waarschijnlijk niet voor niets dat de betalingsherinnering ruim voor het einde van het jaar verstuurd is, zodat een eventuele externe incasso met zo nodig hardhandig ingrijpen nog ruim op tijd kan worden uitgevoerd. PJ heeft overigens beterschap beloofd. De waarde van deze belofte is vooralsnog onbekend.

… Maar nog geen plaatjes

Een nieuw begin! www.oudehap.nl en het weblog zijn samengevoegd. Alle gedoe rond oudehap.web-log.nl en een eerste verhuizing naar oudehap.wordpress.com  hebben uiteindelijk voor een volledige vernieuwing van website en weblog geleid. En dat ziet er goed uit voor een Oude Hap. De lay-out is strakgetrokken en de navigatie is vereenvoudigd. Wat wil je nog meer?
Alleen de plaatjes uit het oude weblog zijn nog niet gered. Waarvoor excuses. Het is de techniek zullen we maar zeggen.

Om het goed te maken een oud plaatje van de Oude Hap, vanzelfsprekend genomen na afloop van de 24 Uurs.

Het onvoltooide verleden van het Erfstuk

Ook tijdens de afgelopen tocht laaide de discussie over het Erfstuk weer hoog op. Het vaartuig is niet gebruikt tijdens de 24-Uurs, en daarmee is de twijfel over de inzetbaarheid van de oranje rubberboot nog steeds niet weggenomen.

Erfstuk_in_1998 Nog in 1998 werd het Erfstuk met veel succes ingezet bij de oversteek van het Apeldoorns kanaal.

Bijgaande foto is gepikt vanaf de site van de 24-Uurs van 1998. In het item 24-Uurs 1998 – Twente Vedan is de foto te vinden in het onderdeel Route 2.

Goed te zien is hoe Jan van Spijker op achteloze wijze het Apeldoorns kanaal overstak, later die avond gevolgd door talloze deelnemers aan de 24-uurs.

De vraag blijft hoe het Erfstuk de afgelopen tien jaar heeft doorstaan…

Rob zegt: Gevonden!

Gevonden_2

Gevonden… groene fleece-handschoenen, een donkergrijze muts. En een doorzichtig kompas aan een rood koordje. Bij mij terug te krijgen!

(wanneer je een van deze voorwerpen kwijt bent, mail PJ, dan krijg je Rob’s telefoonnr toegestuurd)

Theo’s Tom Tom escapade

Toen Theo Fortgens zaterdagavond zijn Peugot langzaam weg voelde zakken in het Haaksbergerveen twijfelde hij een moment aan de goede afloop…

Het was half tien en Theo was op weg naar de locatie van de soeppost. Weliswaar zou het nog even duren voor de 24-Uurs deelnemers daar zouden arriveren maar volgens de planning moest de royale 5×6 tent al in de eerste fase van de tocht worden opgezet. Het was goed dat dit met een vooruitziende blik op deze manier was gepland. Theo reed met stationcar, aanhanger en daarin de tent richting soeppost. Opgewekt volgde hij de eenvoudige aanwijzingen van zijn Tom Tom. Een moment vroeg hij zich af of het gekozen weggetje wel breed genoeg was, maar hij had wel voor hetere vuren gestaan. Hij reed het weggetje in. Tot het moment dat de aangedreven voorwielen hun grip verloren en hij vertwijfeld met het gas speelde.

Graven hielp niet. Of toch? Uiteindelijk wisten Theo en zijn mede-organisatoren de auto uit de modder te bevrijden. De auto van zijn compagnon moest later die avond door een trekker losgehaald worden. De tent stond ruim op tijd op de juiste plek, zodat de lopers van de hele Tom Tom escapade niets hebben gemerkt. En Theo? Die denkt in het vervolg een momentje na voor hij de instructies van zijn Tom Tom opvolgt!